چهل روز گذشت و هنوز عطر قدمهایش از هوای این سرزمین رخت نبسته است. گویی هر نسیم که میوزد، رشتهای از نام و یاد او را با خود میآورد؛ رهبری که پیش از آنکه عنوانی بر دوش داشته باشد، روشنایی در جان مردم بود. در این چهل روز، دلتنگی آرامآرام قامت کشیده و به سایهای همقد خاطرات او بدل شده است. رفتنش نه پایان که ادامهی راهیست که با …